Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011

Μουσική και χώρος.

Επιστρέφοντας απο τις καλοκαιρινές διακοπές αναρωτήθηκα, τελικά μήπως δεν είναι ο κόσμος που επηρεάζει τη μουσική αλλά ο χώρος? Γιατί η παραλιακές περιοχές δεν έχουν μπουζούκια? Γιατί ο κόσμος στα παραλιακά μαγαζιά χορεύει ενώ στο κλάμπ της πόλης όλοι κρατάνε ένα ποτό και κοιτάνε? και πολλά άλλα.

Περίεργος συνειρμός αλήθεια. Σίγουρα αυτό που θα πείς πρώτο είναι "είσαι προκατειλημμένος με το Ελληνικό σύγχρονο (εάν υπάρχει τέτοιος όρος) λαΐκό! Σίγουρα είμαι ναι. Αλλα είμαι και αντικειμενικός!
Αυτό όμως που με ενδιαφέρει είναι κατα πόσο σχετίζεται ο χώρος με τη μουσική μας διάθεση!


Ξεκινώ!
Καθώς καθόμουν καθηλωμένος στη ξαπλώστρα ο παγωμένος καφές και η μουσική ήταν τα μόνο πράγματα που με ενδιέφεραν εκείνη τη στιγμή. Η μουσική φυσικά έπρεπε να ταιριάζει με το όλο μπάκγράουντ γιατί δε μπορεί να είσαι στη ξαπλώστρα σχεδόν μέσα στη θάλασσα και να ακούς λόγου χάρη το φίλτατο Καρρά γιατί δυό βήματα είναι αυτή η έρμη θάλασσα απο σένα τσούπ στην έδωσε πηδάς και πνίγεσαι χωρίς δεύτερες σκέψεις! Φυσικά θα υπάρχουν και οι φίλοι και φίλες που θα διαφωνήσουν με αυτό αλλά όσο υπάρχει θάλασσα θα ξέρουμε πως κάπου μπορούμε να τους πνίξουμε αυτούς τους αμετανόητους τύπους που θέλουν να ακούνε λαΐκά και στη παραλία.

Η παραλία θέλει chill out κατάσταση! Πώς να το κάνουμε! Ακόμη και γώ που είμαι αμετανόητος ροκάς δε μπορώ να ακούσω Deep Purple στη παραλία θέλω τη Chill out μουσική να με βουλιάζει κάθε λεπτό και ένα πόντο μέσα στην άμμο έως ότου να βρώ νερό.

Εκεί λοιπόν συνειδητοποίησα πως ο χώρος που σε φιλοξενεί ουσιαστικά σου ορίζει και τη μουσική που θα ακούσεις!

Σε μία χειμωνιάτικη κρύα νύχτα του χειμώνα θα ακούσεις το κάτι πιο καταθλιπτικό πιο μοναχικό αλλά το είδος της μουσικής που θα ακούσεις δε το ορίζει η χειμωνιάτικη κρύα νύχτα! Το ορίζει εάν είσαι στο κέντρο της Αθήνας ή εάν είσαι σε σαλέ στην Ελβετία!
Εάν είσαι στο κέντρο της Αθήνας θα πάς μπουζούκια να πονέσεις με το φίλτατο Καρρά ενώ εάν είσαι στο σαλέ εκεί ψηλά στη Ελβετία μάλλον θα ακούσεις κάτι σε...... όχι και τόσο Καρρά (το όνομα του τραγουδιστή αυτού το αναφέρω πολάκις μόνο και μόνο επειδή είναι λαΐκός τραγουδιστής γνωστός σε όλους).

Γιαυτό λοιπόν βλέπεις χώρες όπως Τζαμάικα, Χαβάη, Βραζιλία και γενικά χώρες που ο ήλιος και η θάλασσα είναι μέσα στη κουλτούρα τους να έχουν τις πιο χορευτικές και ξεσηκωτικές μουσικές. Είναι όλα θέμα χώρου. Ο χώρος καθορίζει τη διάθεση και η διάθεση τη μουσική έμπνευση.
Δέ μπορεί ο στρατιώτης στο Ιράκ να γράψει ρέγκε όπως και δε μπορεί ο Τζαμαικανός στη παραλία να γράψει καψουροτράγουδο (με την ευρύτερη έννοια του όρου). Είναι φύση αδύνατο!


Ο χώρος επηρεάζει καί τη συμπεριφορά μας η μόνο τα ακούσματα?
Μα και φυσικά! Έχεις δεί ποτέ πώς είναι οι άνθρωποι που ζούν σε παραλιακές περιοχές? Βάλε τους δίπλα με αυτούς που ζούν σε ένα χωριό στη μέση του πουθενά! Καμία σχέση. Είναι άτομα απονήρευτα ξένιαστα φιλόξενα! Σε αντίθεση ένας κάτοικος μίας λιγότερο ηλιόλουστης περιοχής (κοινός που δε τον βλέπει ήλιος) είναι πιο απόμακρος πιό περίεργος πιο οπισθοδρομικός!
Γιατί όμως?
Σκέψου να ξυπνάς το πρωί και το πρώτο πράγμα που βλέπεις μπροστά σου είναι η θάλασσα! Η θάλασσα έχει τόση πολύ ενέργεια που μόνο και μόνο αυτό μπορεί να σε κάνει άλλο άνθρωπο!
Σκέψου τώρα να ξυπνάς και να βλέπεις πέτρες και πουρνάρια! Μεγάλη διαφορά έτσι?
Εκτός αυτού ένας όμορφος παραλιακός και όχι μόνο χώρος είναι αμέσως τουριστικός προορισμός!
Όπου τουρίστες βάλε πολιτισμός ,διαπροσωπικές σχέσεις ,μόρφωση και πολλά άλλα υλικά και μη!
Ξεφύγαμε εντελώς όμως!


Και το βουνό έχει τα καλά του και η θάλασσα και όλα! Απλά πολλές φορές ο χώρος έχει να κάνει πολύ με το τι νιώθουμε αλλα και με το πώς εκφραζόμαστε!
Κατα συνέπεια και η μουσική!







Σε καμία περίπτωση αυτά που λέω δεν είναι κανόνας! Απλά και μόνο προσωπικές σκέψεις!
Καλές διακοπές = καλές μουσικές λοιπόν!
Και αυτό είναι που κρατάω για το τέλος...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου